Mijn 30ste verjaardag!

Ik heb pas de dualiteit van de 2 verwisselt voor de nieuwe geboorte van de 3! 30 jaar oud geworden.

Als ik het me goed herinner was het de dag dat Duitsland tegen Turkije speelde. Laat dit nou net mijn twee favorieten van dit EK zijn! (ahum) Maar goed voordat mijn onderlipje gaat pruilen en ik a la J. Kraaijkamp overga in een voetbalanalyse, mijn verjaardag!

5 minuten voor de wedstrijd komt het hele los Amigos team binnen met een gigantische taart, tamales, quesadillas en zelfgemaakte frisdrank en grote glimlachen!




Ik wist dat nu de tricky part kwam. Het taarthappen. Hier is het traditie dat je een stukje uit de taart moet happen en als je even niet oplet dan krijg je van omstanders een dikke klets op je achterhoofd en gaat je hele gezicht diep de taart in. Soms zelfs zo hard dat je nog op moet passen dat je tanden niet afbreken aan de rand van het bord! Volgens mij was TT een keer op de rand van de ijzeren schaal geduwd... Klopt dat TT?



Ik wist wat me te wachten stond en in een prachtige bliksemafleiding wijs ik naar de tv en schreeuw in vreugde: GOOOOLLLLL

20 hoofden kijken in extase naar het scherm als ik een bescheiden hapje neem uit de taart en niemand me in de taart heeft geduwd! Heerlijk iedereen om de tuin geleid!





Terwijl op de achtergrond gezongen en gefeest wordt kauwt een meute backpackers zenuwachtig aan tenen en duimen bij de wedstrijd Duitsland- Turkijke!



Te volgen op onze gloednieuwe 27 inch tv! Deze heb ik nu op de computer aangesloten en zo gebruik ik hem als monitor om s avonds films en docus op te zetten! Erg geslaagd.

Anna en Nineth maakt het niet uit wie wint: Zij zingen uit volle borst: Ya queremos pastel!!!! Aunque sea un pedasito, ya queremos pastel!



En het was lekker zo te zien!



Vino kijkt om de hoek mee naar de wedstrijd tijdens zijn werk!



Jeroen en Patty abrasandose



Er is ook een vriend uit San Marcos op bezoek: Lom... Die werkt een tijdje bij ons. Over dat project snel meer!



Nick komt ook nog even langs voor een spel Stratego... Zijn we een beetje aan verslaafd... Evil Nick bereid zijn strategie voor. En hij is goed want hij wint bijna altijd van me.



Freaky Nicks favoeriete gerecht is onze curry!



Het was weer een fijne verjaardag!

Samurai in Guatemala City

Hadden jullie Erica`s nieuwe auto al gezien?

Het is een suzuki samurai! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en Erica en ik zijn een tijdje terug naar Guatemala afgereisd om naar een soort van supersligro te gaan waar ze alle horeca- waren goedkoper aanbieden... Maar stiekum had ik ook gewoon zin om lekker auto te rijden want zeker in het begin vond ik het heerlijk! Hieronder wat fotos en videos van de reis!



Hier zijn we halverwege in Rio Dulce!



We zijn na 8 uur voorspoedig aangekomen in Guatemala stad. Woaw... Ik was wel zenuwachtig... Ik had nog nooit in een stad gereden en voor ik het wist zat ik op de anillo periferico de GUATEEEE! Bussen, tuc tucs, brommers, ouwe zwarte rook spuwende bliktrommels, dikke pick ups en nog meer rode stadsbussen sjeezen langs je heen! Een nederlander zei leter tegen me dat hij Amsterdam een makkie vond vergeleken met rijden in Guate...



Maar eigenlijk ging het allemaal wel lekker. Ik vond Price Mart, zoals het winkelparadijs ook wel genoemd wordt, vrij gemakkelijk. Ik voelde me bijna als een drents boertje die voor het eerst naar Amsterdam gaat. We gingen Guatemalas grootste winkelcentrum in: Tikal Futura... Het is niet alleen het grootste winkelcentrum maar ook het duurste. Glimmende marmeren vloeren waar deftige naaldhakjes overheen glijden...

Je kan zelfs met een stoomtreintje rondrijden naar je favoriete winkel! Ja, eerlijk gezegd was dit genieten geblazen voor me, na 4 jaar apen, noten en jungle! Bij de pizza hut kreeg ik zelfs een apparaat dat ging vibreren op het moment dat mijn pizza klaar was! (waarom die ene dikke vrouw op dat apparaat ging zitten?) Voor jullie ongetwijfeld bekende koek...

Ik heb ook nog wat geraced in een arcadehal op een motor en in een rally championship... Ik kwam toch verder in de samurai...

In een overvolle auto zijn we toen op weg gegaan naar een hotel. Tot we verdwaalden en het ging stortregenen!




De volgende dag zijn we nog maar een daggie in Guatemala stad gebleven. Naar de bioscoop geweest naar Iron Man... (niet aan te raden) en geneust in boekenwinkels en met het treintje rondgereden... (Grapje, of niet?)

Opnieuw 8 uur terugrijden... grrrr... Met een houten kont en een volle achterbak gaat het toch wat langzamer... En we hebben een hoop langzame vrachtwagen voor ons. In het filmpje hieronder kun je zien hoe dat spel gaat:




Hier zijn we weer in Rio Dulce! Ik trakteer jullie op een laatste filmpje: